06 mei 2009
Hoewel ongebruikelijk was het uitstapje ditmaal op zondag. Het weer was prima, de bus en deelnemers waren op tijd om exact om 09.30 uur te vertrekken naar Amsterdam. We werden in de bus keurig bezig gehouden met een quiz waar prijsjes in het vooruitzicht werden gesteld.
Tevens werden we door
Via een ongebruikelijke route kwamen we Amsterdam binnen en arriveerden om 11.00 uur bij het theater aan ’t IJ.
De aangeboden koffie gaf ons weer energie om onder begeleiding van deskundige gidsen aan de rondleiding te beginnen. Ze vertelden ons wat van de historie, van de initiatiefnemer Jan Wolf en zijn theater de IJsbreker, van de kosten en van het architectentrio Nielsen. We kwamen te weten dat in de kosten 54 miljoen inclusief de inrichting, de spiegels in de kleedkamers waren vergeten. We zagen het gebruik van de duurzaamste materialen en het prachtige contrast tussen de vloeren van Cumaru en de wanden van Canadees Maple-leaf.(waarbij Udo opmerkte dat de vlekkerige vloer hem een soort thuisgevoel gaf). De artiestenfoyer met jeugdfoto’s van vele musici was een gezellig rustpunt in het overwegend praktisch-kil gebouw.We zagen de prachtige ligging aan het IJ met uitzicht op de nieuwste stadsontwikkelingen en reeds verrezen nieuwe gebouwen. Het is best een aanrader dit gedeelte van de stad op een ander tijdstip eens nader te verkennen. Niet alleen wij als cultuurvreters, maar ook een gearriveerde motorclub van Harley Davidsonbezitters gingen aan tafel voor een rijk gevulde en knapperige lunch. De organiserende commissie van
In de middag was voorzien in een muziekprogramma in de grote zaal: “Viva
Voor een klassiek luisterend oor was het eerste stuk “Croatoan”van Eggert een bizarre ervaring. Zulke ongebruikelijke instrumenten en zo’n aparte toonzetting en ritme dat uw verslaggever in de pauze niet de verleiding kon weerstaan om de partituur eens in te kijken.
Maar elke strijk op een instrument, elke slag op een trommel of klokkenspel staat keurig aangegeven. Je kreeg een totaal andere kijk op een uitvoering door een slagwerker.
Ook de stukken poëzie voorgelezen door Carel Alphenaar waren boeiend, evenals het 2e strijkkwartet in B gr.t. van Mendelssohn Bartholdy met vooral het romantische tweede deel.
De verrassing kwam voor mij in de toegift: het strijkkwartet van Joh. Brahms.
Behalve in de muziek zelf zat het in iets geheel anders. Te zien hoe een wereldberoemde violiste als Janine Jansen samen zittend in een halve kring met de andere musici opgaat in het ensemble. Haar spel was een openbaring in een heel ander perspectief. De schrijver dezes heeft deze keer eens niet gelet op haar handen, maar op haar voeten. Geweldig hoe haar lichaamshouding uitbeeldt hoe intens zij bij het musiceren is betrokken. Als zij de prachtige tonen niet uit haar ”Barrere”, haar viool, haalt dan is het wel uit haar tenen.
Daarna werden we onthaald op de rondvaartboot “Succes”. Onder het genot van een aangeboden drankje, daarbij een hapje en voor de koukleumen een dekentje, vertelde gids Theo ons van de aangevangen of op stapel staande plannen in het Oosterdok en het Westelijk havengebied.
We eindigden bij het oude Lloyd Hotel, waar we in de directiekamer de slotmaaltijd genoten en waar vandaan we om 20.10 huiswaarts vertrokken. In de bus werden de uitslagen van de quiz besproken. Het viel Udo een beetje tegen, maar uiteindelijk werden na loting twee prijswinnaars aangewezen. Om elke partijdigheid te vermijden bleek de trekking te hebben plaats gevonden door cultuurbarbaren: De Harvey Davidsonrijders. Een van de vragen in die quiz had betrekking op de bestemming van het uitstapje voor 2010. De suggesties varieerden van Maastricht, Brussel tot een paar dagen Italie. Wat daarvan uitkomt zal de toekomst ons leren, maar als het wordt zoals dit uitstapje dan is het bij voorbaat een succes. Udo gaf ons ook het advies de website eens te bezoeken. Alleszins de moeite waard. Als dank aan de organiserende commissie klonk een warm applaus. Rond 21.30 uur waren we terug in Tilburg na een heerlijk gevulde dag.
Henk Baartmans
